Binnen 2 seconden lachen we en zakken tot aan onze enkels in de modder.

De zon schijnt! Oh wat word ik daar toch altijd blij van. En hoe graag ik mijn werk ook doe, dan sta ik als een kind te trappelen om naar buiten te gaan. Toevallig of niet toevallig had ik met een vriendin afgesproken dat we vandaag een flinke wandeling zouden gaan maken. Dus toen ik mijn ogen vanmorgen opendeed, ( ik heb 5 jaar na de verhuizing nog steeds geen gordijnen) stapte ik sneller dan het geluid uit bed. Heerlijk! Snel een poging tot huishoudelijk werk gedaan. Ik geloof dat ze dat met de franse slag noemen. Want ineens is binnen zijn helemaal niet meer zo leuk. Buiten wacht de wereld. Hij roept me zelfs! Dat blijkt ook echt zo te zijn als we een uurtje later de deur uit stappen, ver

  • s-facebook
  • Twitter Metallic